گنجينۀ گويش‌شناسی فارس ـ دفتر چهارم 
مؤلّف: عبدالنّبى سلامى
چاپ اوّل/ 1386
قطع وزيرى/ 439 صفحه/ 35000 ريال
شمار: 1000 نسخه با جلد شوميز
شابک جلد چهارم: 3 ـ 73 ـ 7531 ـ 964 ـ 978
شابک دوره: 8 ـ 33 ـ 7531 ـ 964 ـ 978

دفتر حاضر، چهارمین جلد از مجموعۀ گنجینۀ گویش‌شناسی فارس است که به سه گروه گویش‌های ایرانی: گویش‌های خویشاوند با گویش لُری ممسنی، گویش کوهمَره‌ای و گویش لارستانی اختصاص یافته‌است. در این دفتر نیز، همانند سه دفتر پیشین، نُه گویش بررسی شده‌است که عبارت‌اند از: اَسیری، اَهِلی، تَنگْ‌کیشی، خُنجی، زاخُرویه‌ای، شورابی، قَلاتی، کاریانی و گِراشی/ زینَل‌آبادی.
   در ادامۀ بررسی گویش‌هایی با عنوان کوهمُره‌ای، در این دفتر به گویش شوراب پرداخته شده‌ که پیوندی است بین گویش‌های گروه کوهمَره‌ای و گروه لارستانی. گروه دوم شامل دو گویش «تَنْگ‌کیشی و زاخُرویه‌ای» ساخت دستوری‌شان مشابه ساخت دستوری زبان فارسی است اما ازنظر واژگانی و آوایی به گویش‌های لُری (به‌ویژه لُری ممسنی، به‌عنوان زبان مادر) نزدیک‌ترند. گروه سوم، گویش‌هایی را دربرمی‌گیرد که به لارستانی موسوم‌اند. گویش‌های لارستانی با تمام ویژگی‌های مشابه در ساخت دستوری، ازنظر ساخت واژگانی و آوایی تفاوت‌های قابل ملاحظه‌ای دارند که بدون گردآوری نمایندگان هر گروه از گویش‌های این منطقۀ وسیع، نمی‌توان به ویژگی‌های کلیۀ گویش‌های لارستانی دست یافت.