
مجموعۀ مقالات نخستين همانديشی مسائل واژهگزينی و اصطلاحشناسی
ويراستاران: شيرين عزيزیمقدم، مژگان غلامی
چاپ اول: 1380
شمار: 2100 نسخه
شابک: 4-1012-01-964
هنگامیكه حدود يكصد سال پيش، نخستين فعاليتهای نسبتاً منظم، اما پراكنده، برای جايگزينی الفاظ بيگانه با كلمات فارسی در ايران آغاز شد، هنوز كسی تصويری از ابعاد اين كار نداشت و گمان نمیكرد دامنۀ آن چنين گسترده شود. توسعۀ علم و صنعت، گسترش آموزش و پرورش، رشد رسانههای گروهی و افزايش دامنۀ نفوذ غرب، زبان فارسی و واژگان آن را در برابر چالشی بیسابقه قرار دادهاست. آيا بايد تن به زبانهای دنيای صنعتی داد و سرانجام يكی از آنها را بهعنوان زبان علم در ايران پذيرفت يا زبان فارسی را برای بيان مفاهيم تازه و ورود به عرصههای جديد تقويت كرد؟ پاسخ اين پرسش، طی دهههای متوالی، دغدغۀ خاطر چندين نسل از ايرانيان بودهاست و اينک، پساز گذشت يک قرن، مسلم شدهاست كه واژهگزينی يک ضرورت است و از آن گريز و گزيری نيست. واژهگزينی يک علم است. توسعۀ علوم در ايران، بدون واژهگزينی برای مفاهيم علمی ميسر نيست. بههميندليل، فرهنگستان زبان و ادب فارسی، بهمناسبت يكصدمين سال صدور فرمان تشكيل «آكادمی» در ايران، در اسفندماه 1378، نخستين همانديشی مسائل واژهگزينی و اصطلاحشناسی را برگزار كرد. مقالههايی كه در اين همانديشی ارائه شد، در كتاب نامبرده به چاپ رسيده كه پيرامون چهار محور زير است:
الف) مسائل نظری و علمی واژهگزينی و اصطلاحشناسی؛
ب) تاريخ واژهگزينی و اصطلاحشناسی در ايران؛
پ) دستاوردهای واژهگزينی و اصطلاحشناسی در ايران؛
ت) تجربههای ساير جوامع در زمينۀ واژهگزينی و اصطلاحشناسی.