|
دومین جلسهٔ گروه علمی برونمرزی
دومین جلسهٔ گروه علمی برونمرزی فرهنگستان زبان و ادب فارسی صبح روز دوشنبه، دهم بهمنماه، با حضور آقایان دکتر غلامعلی حدّاد عادل، دکتر محمد دبیرمقدم، نصرالله کاظمیکامیاب، محمدکاظم کاظمی، محمدامین زواری، سیّد ابوطالب مظفری و حسن قریبی برگزار شد.
در ابتدای این جلسه دکتر دبیرمقدم، معاون علمی و پژوهشی فرهنگستان زبان و ادب فارسی، ضمن خوشامدگویی به مهمانان، به بیان فعالیت گروه علمی برونمرزی پرداخت و متذکر شد که این گروه در سه حوزهٔ افغانستان، تاجیکستان و ایران (شامل ایرانیان مقیم و سایر گروهها و بخشهای ایرانشناسی) فعالیت میکند.
وی همچنین عنوان داشت که آنچه برای گروه علمی برونمرزی فرهنگستان حائز اهمیت است، کار علمی و ملموس در حوزهٔ زبان و ادبیات فارسی بهعنوان یک میراث مشترک است.
دکتر دبیرمقدم، مدیر گروه علمیبرونمرزی، همچنین از انجام اقداماتی درزمینهٔ رفع مشکلات زبان فارسی در افغانستان سخن گفت که از آن میان میتوان به ارتباط با رسانههای افغانستان بهصورت مستقیم و غیر مستقیم، رایزنی با مراکز فرهنگی ایران در افغانستان، رایزنی با دانشمندان و ادبای افغان، سهولت رسمیت بخشیدن زبان فارسی در افغانستان و انتشار آثار ادبی افغانستان اشاره کرد.
دکتر حدّاد عادل، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، نیز در این جلسه پیشنهادهایی برای بهبود وضعیت زبان و ادب فارسی در کشور افغانستان به شرح زیر ارائه کرد:
برگزاری مراسم بزرگداشت میراث مشترک دو کشور ایران و افغانستان مانند سنایی، مولانا و مسعود سعد سلمان، عرضهٔ نشریات و کتب، عرضهٔ دستاوردهای زبانی و ادبی، دعوت از استادان دانشگاهها، دعوت از شاعران، جلسات شعرخوانی اینترنتی در تهران و کابل، فعال کردن روابط فرهنگستان و افغانستان، تبادل انتشارات، ایجاد حس مشترک در عامهٔ مردم خاصه نسل جوان، گردهمایی دانشجویان افغانی مقیم ایران.
در ادامه محمدکاظم کاظمی، از اعضای شورای علمی گروه، از نارساییهایی آوایی و زبانی موجود در افغانستان و همچنین موانع ذهنی برای رفع نارساییهای زبانی و واکنش منفی و سوءظن برخی از افغانها، بهعنوان دو مشکل عمدهٔ زبان فارسی در افغانستان سخن گفت.
آقای سیّد ابوطالب مظفری نیز با اشاره به سابقهٔ رایزنی خود دربارهٔ طرح تدوین واژگان بهینه در سه کشور فارسیزبان ایران، تاجیکستان و افغانستان، بیان داشت که برآیند این رایزنیها این بود که تا کنون اگر فرهنگستانها و آکادمیها خواستهاند درزمینهٔ زبان فارسی کاری انجام دهند، آن را به تصمیم سیاستمداران محول کردهاند و این موفقیتآمیز نیست. بهترین راه این است که کار از نهادهای خصوصی شروع شود و البته کارهای سیاسی هم پیگیری شود.
محمدامین زواری هم در این جلسه گفت: زبان فارسی یک زبان علمی است، اما متأسفانه در افغانستان هرکس از موضع خودش در حال تضعیف این زبان است.
وی همچنین اظهار داشت: افغانها بیشتر به کتاب نیاز دارند، نه کتاب فارسی، بلکه کتابهای علمی در رشتههای مختلف که زبان فارسی میتواند این امکان را فراهم کند.
حسن قریبی نیز در این جلسه با اشاره به دههٔ 70 شمسی که مقارن با موج آشنایی ادبیات افغانستان در شعر معاصر بود گفت: این آشنایی بیشتر از طریق کسانی بود که ساکن ایران بودند. به دلایل شرایط ویژهٔ افغانستان، ما از آنچه در آنجا میگذشت بیخبر بودیم و هستیم. ما خواهان دریافت اخبار افغانستان برای برقراری ارتباط با آنهاییم.
در پایان، دکتر حدّاد عادل، پس از جمعبندی مطالب و بهعنوان نتیجهٔ مباحث این نشست گفت: ما در نهایت خواستار ایجاد یک ارتباط بیهیاهو، مستمر و منظم بین دو کشور هستیم.
|