|
ديوان عتيقی
دیوان عتیقی
مؤلف: جلالالدین عتیقی
به کوشش: نصرالله پورجوادی ـ سعید کریمی
چاپ اوّل/ 1388
قطع وزیری/ 840 صفحه/ 250000 ریال
شمار: 1000 نسخه با جلد گالینگور
شابک: 7 ـ 88 ـ 7531 ـ 964 ـ 978
جلالالدین عبدالحمید عتیقی، به احتمال بسیار زیاد متولد سال 646 ق و محل ولادتش تبریز است. پدر وی، قطبالدین ابوالفضل عبدالرحمان (متوفّای 675)، از صوفیان و مفسران و وعاظ بزرگ آذربایجان به شمار میآمدهاست. به گفتهٔ ابنکربلایی در سفینهٔ تبریز، عتیقی یکی از علمای بزرگ دورهٔ ایلخانی بود که به علوم ظاهری و باطنی تسلط داشت. او واعظ توانایی نیز بود و در عمارت غیاثیهٔ تبریز وعظ میکرد و علمای بزرگی در مجالس او شرکت میکردند. نسب عتیقی به برادر شیخ شهابالدین محمود عتیقی اهری (متوفّای 665) که خود از شاگردان رکنالدین سجاسی و از مشایخ صوفیهٔ سلسلهٔ سهروردیه در قرن هفتم بودهاست، میرسد.
کتاب حاضر متن کامل دیوان جلالالدین عتیقی است که از روی نسخهٔ خطی نفیس آن، متعلق به کتابخانهٔ فاتح استانبول، بهصورت عکسی چاپ شدهاست. دربارهٔ این نسخه نخستین بار در سال 1314 ش، محمدعلی تربیت در کتاب دانشمندان آذربایجان، در ضمن احوال جلالالدین عتیقی خبر داد و نوشت: «از مولانا [جلالالدین عتیقی] دیوان بسیار بزرگی که در تاریخ 744 استکتاب شده در کتابخانهٔ فاتح استانبول، در تحت نمرهٔ 3843 موجود است.» کشف مجموعهٔ خطی سفینهٔ تبریز در سال 1374 ش و ذکر جلالالدین عتیقی و نقل اشعار و رسائل وی در آن و ارائهٔ چهرهٔ صوفیانهٔ او، آنهم به دست کاتبی که خود از جملهٔ شاگردان او بودهاست، موجب شد که در باب احوال و آثار وی جستوجوی بیشتری صورت بگیرد که این امر به دست یافتن به این نسخهٔ ارزشمند منجر شد.
|