امروز یکشنبه ՝ 1396/04/04    ■ Sun, Jun 25, 2017   



  
اندازه نوشته   A | A
آخرین اخبار 
نخستین هم‌اندیشی ادبیات تطبیقی
دوشنبه، بیست و نهم خردادماه ۱۳۹۶، نخستین هم‌اندیشی ادبیات تطبیقی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار خواهد شد.

دورۀ آموزشی اصطلاح‌شناسی در فرهنگستان زبان و ادب فارسی
پژوهشکدۀ مطالعات واژه‌گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی در نظر دارد دورۀ آموزشی «اصطلاح‌شناسی کاربردی» را با تدریس دکتر کریستین گالینسکی، اصطلاح‌شناس سرشناس و مدیر مؤسسۀ اینفوترم، و معاون وی، خانم استلا خیرالدو، به مدت ۲۰ ساعت به زبان انگلیسی برگزار کند. زمان تشکیل کلاس‌های این دوره از شنبه، پانزدهم مهرماه تا چهارشنبه، نوزدهم مهر ...

نشست مشترک مرکز آموزش زبان فارسی فردوسی با گروه آموزش زبان وادبیات فارسی
دوشنبه، اول خردادماه ۱۳۹۶، دکتر احسان قبول، رئیس مرکز آموزش زبان فارسی فردوسی مشهد، در فرهنگستان زبان و ادب فارسی حضور یافت و در نشست مشترکی با گروه آموزش زبان و ادب فارسی، گزارشی از فعالیت‌های این مرکز ارائه کرد. مرکز آموزش زبان فارسی فردوسی در سال ۱۳۹۲ گشایش یافته است.

گزارش مراسم روز پاسداشت زبان فارسی
دوشنبه، بیست‌وپنجم اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۶، به مناسبت روز پاسداشت زبان فارسی، مراسمی با همین عنوان و با حضور رؤسا و معاونان و اعضای پیوسته و وابستۀ فرهنگستان‌های چهارگانه، شماری از سفرای فارسی‌دان دیگر کشورها، و همچنین معاون صدای جمهوری اسلامی ایران و برخی از دست‌اندرکاران صداوسیما، در تالار مشترک فرهنگستان‌ها برگزار شد.
آخرين به روز رسانی ۱۳۹۵/۱۰/۱۳ - ۱۳:۲۹ نسخه قابل چاپ
خُتَن و زبان خُتَنی
 
زبان‌های ایرانی به گروهی از زبان‌ها و گویش‌ها گفته می‌شود که ازنظر ویژگی‌های زبانی وجوه مشترک دارند. در این نام‌گذاری معیارهای زبان‌شناختی مورد نظر است و نه مرزهای جغرافیایی و سیاسی کنونی ایران. زبان‌های ایرانی خود جزو خانوادۀ بزرگ‌تری از زبان‌ها هستند که اصطلاحاً به هندواروپایی معروف است. سرچشمۀ واحدی که تمام زبان‌های ایرانی از آن منشعب می‌شود، به طور قراردادی، «ایرانی آغازین» یا «ایرانی باستان» نامیده می‌شود. این زبان پایه و مایۀ وحدت تاریخی زبان‌های ایرانی به شمار می‌رود و تمام زبان‌های ایرانی در جریان تطور این زبان اصلی و مشترک پدید آمده‌اند. درمجموع، جریان تطور زبان ایرانی آغازین و به وجود آمدن خانوادۀ زبان‌های ایرانی را از این زبان می‌توان در سه دوره بررسی کرد: باستان و میانه و نو.
    زبان‌های ایرانی میانه را به دو گروه شرقی و غربی تقسیم می‌کنند. گروه زبان‌های ایرانی میانۀ شرقی که در شرق ایران تا ترکستان چین و به دلیل مهاجرت برخی از قبایل ایرانی، در شمال غرب ایران تا دریای سیاه، رواج داشتند، عبارت‌اند از: بلخی، خوارزمی، سُغدی و سَکایی میانه. زبان خُتَنی یکی از گویش‌های زبان سَکایی است که در سرزمین ختن، تا پیش از حملۀ مسلمانان به آنجا، در اوایل سدۀ یازدهم میلادی، بدان تکلم می‌شده است.
    در مجموعۀ حاضرکوشش بر آن بوده است که دیدی کلی دربارۀ ختن و تاریخ آن، از دوران باستان تا معاصر، به دست داده شود و کلیاتی در باب زبان ایرانی ختنی و ادبیات بسیار غنی آن و همچنین مهم‌ترین منابع این حوزه ارائه گردد. فهرست مطالب مندرج در این کتاب بدین شرح است: پیش‌سخن؛ ختن در دوران باستان و در دوران اسلامی (جغرافیا، بنیان‌گذاری ختن و پیشینۀ افسانه‌ای آن، ختن در دوران تاریخی، بودایی‌گری در ختن و سرانجام آن، اقتصاد و فرهنگ و هنر در ختن، ختن در ادبیات فارسی)؛ زبان ختنی (نام زبان ختنی، پیشینۀ تاریخی زبان ختنی، ادوار زبان ختنی، خط متون ختنی، تاریخچۀ مطالعات ختنی)؛ دستور زبان ختنی (طبقه‌بندی تاریخی، آواشناسی، صرف، نحو، واژه‌سازی و واژه‌گزینی در ختنی)؛ متون و ادبیات ختنی (طبقه‌بندی متون ختنی، متون دینی، متون غیردینی، شعر در ختنی، نمونه‌هایی از متون ختنی).
    کتاب خُتَن و زبان خُتَنی نوشتۀ دکتر مجید طامه، پژوهشگر گروه زبان‌ها و گویش‌های ایرانی فرهنگستان زبان و ادب فارسی است که دفتر پژوهش‌های فرهنگی آن را در ۱۳۰ صفحه و با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه، به‌ بهای ۱۰۰۰۰۰ ریال منتشر کرده است.
معرفی: مرتضی قاسمی
 
تاريخچه   |    اساسنامه   |    دربارۀ وبگاه   |    نشر آثار   |    خبرنامهٔ گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی